๖. ยชมานสูตร

๖. ยชมานสุตฺตวณฺณนา

ฉฏฺเฐ ยชมานานนฺติ ยชนฺตานํ. ตทา กิร องฺคมคธวาสิกา มนุสฺสา อนุสํวจฺฉรํ สปฺปิมธุผาณิตาทีสุ อคฺคํ คเหตฺวา เอกสฺมึ ฐาเน ทารูนํ สฏฺฐิมตฺเต สกฏภาเร ราสึ กตฺวา อคฺคึ ทตฺวา ปชฺชลิตกาเล "มหาพฺรหฺมาโน ๕- ยชามา"ติ ตํ สพฺพํ ปกฺขิปนฺติ. "เอกวารํ ปกฺขิตฺตํ สตสหสฺสคุณํ ผลํ ๖- เทตี"ติ กิร ๗- เนสํ ลทฺธิ. สกฺโก เทวราชา "สพฺเพปิเม สพฺพอคฺคานิ คเหตฺวา `มหาพฺรหฺมาโน ยชามา'ติ อคฺคิมฺหิ ฌาเปนฺติ, อผลํ กโรนฺติ, มยิ ปสฺสนฺเต มา นสฺสนฺตุ, ยถา พุทฺธสฺส เจว สํฆสฺส จ ทตฺวา พหุํ ปุญฺญํ ปสวนฺต, เอวํ กริสฺสามี"ติ ทารุราสึ ชลาเปตฺวา โอโลเกนฺเตสุ มนุสฺเสสุ ปุณฺณมีทิวเส ๘-

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม., อิ. โวโรปิโต ๒ ฉ.ม., อิ. วนเจติยานิ ๓ ฉ.ม., อิ. เจตฺยํ

@๔ ฉ.ม., อิ....วเสน ๕ ฉ.ม., อิ. มหาพฺรหฺมุโน, เอวมุปริปิ ๖ ฉ.ม. สหสฺสคุณผลํ

@๗ ฉ.ม., อิ. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๘ ฉ.ม. ปุณฺณมทิวเส พฺรหฺมตฺตภาวํ มาเปตฺวา มหาชนสฺส ปสฺสนฺตสฺเสว จนฺทมณฺฑลํ ภินฺทิตฺวา นิกฺขนฺโต วิย อโหสิ. มหาชโน ทิสฺวา "อิมํ ยญฺญํ ปฏิคฺคเหตุํ มหาพฺรหฺมา อาคจฺฉตี"ติ ชณฺณุเกหิ ภูมิยํ ปติฏฺฐาย อญฺชลึ ปคฺคยฺห นมสฺสมาโน อฏฺฐาสิ. พฺราหฺมณา อาหํสุ "ตุเมฺห `มยํ ตกฺเกน กเถมา'ติ มญฺญถ, อิทานิ ปสฺสถ, อยนฺโน ๑- พฺรหฺมา สหตฺถา ยญฺญํ ปฏิคฺคเหตุํ อาคจฺฉตี"ติ. สกฺโก อาคนฺตฺวา ทารุจิตกมตฺถเก อากาเส ฐตฺวา "กสฺสายํ สกฺกาโร"ติ ปุจฺฉิ. ตุมฺหากํ ภนฺเต, ปฏิคฺคณฺหถ โน ยญฺญนฺติ. เตนหิ อาคจฺฉถ, มา ตุลํ ๒- ฉฑฺเฑตฺวา หตฺเถน ตุลยิตฺถ, อยํ สตฺถา ธุรวิหาเร วสติ, ตํ ปุจฺฉิสฺสาม "กสฺส ทินฺนํ มหปฺผลํ โหตี"ติ อุภยรฏฺฐวาสิโน คเหตฺวา สตฺถุ สนฺติกํ คนฺตฺวา ปุจฺฉนฺโต เอวมาห.

ตตฺถ ปุญฺญเปกฺขานนฺติ ปุญฺญํ อิจฺฉนฺตานํ ปุญฺญตฺถิกานํ. โอปธิกํ ปุญฺญนฺติ อุปธิวิปากํ ปุญฺญํ. สํเฆ ทินฺนํ มหปฺผลนฺติ อริยสํเฆ ทินฺนํ วิปฺผารวนฺตํ โหติ. เทสนาวสาเน จตุราสีติปาณสหสฺสานิ อมตปานํ ปิวึสุ. ตโต ปฏฺฐาย มนุสฺสา สพฺพานิ อคฺคทานานิ ภิกฺขุสํฆสฺส อทํสุ. ฉฏฺฐํ.