๔. เอกมูลสูตร

๔. เอกมูลสุตฺตวณฺณนา

จตุตฺเถ เอกมูลนฺติ อวิชฺชา ตณฺหาย มูลํ, ตณฺหา อวิชฺชาย. อิธ ปน ตณฺหา อธิปฺเปตา. สา จ ๑- ทฺวีหิ สสฺสตุจฺเฉททิฏฺฐีหิ อาวฏฺฏตีติ ทฺวาวฏฺฏา. ๒- สา จ ราคาทีหิ ตีหิ มเลหิ ติมลา. ตตฺราสฺสา โมโห สหชาตโกฏิยา มลํ โหติ, ราคโทสา อุปนิสฺสยโกฏิยา. ปญฺจ ปน กามคุณา อสฺสา ปตฺถรา, ๓- เตสุ สา ปตฺถรตีติ ปญฺจปตฺถรา. สา จ อปูรณียฏฺเฐน สมุทฺโท. อชฺฌตฺติกพาหิเรสุ ปเนสา ทฺวาทสสุ อายตเนสุ อาวฏฺฏติ ปริวฏฺฏตีติ ทฺวาทสาวฏฺฏา อปติฏฺฐฏฺเฐน ปน ปาตาโลติ วุจฺจตีติ. ตํ ๔- เอกมูลํ ฯเปฯ ปาตาลํ อตริ อิสิ, อุตฺตริ สมติกฺกมีติ อตฺโถ.

จตุตฺถํ.