๔. วุฏฐิสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๒๐๔ · บรรทัด ๑๒๘๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๔. วุฏฺฐิสุตฺตวณฺณนา
จตุตฺเถ พีชนฺติ อุปตนฺตานํ สตฺตวิธํ ธญฺญพีชํ เสฏฺฐํ. ตสฺมึ หิ อุคฺคเต ชนปโท เขโม โหติ สุภิกฺโข. นิปตตนฺติ นิปตนฺตานํปิ ๕- เมฆวุฏฺฐิ เสฏฺฐา. เมฆวุฏฺฐิยํ หิ สติ วิวิธานิ สสฺสานิ อุปฺปชฺชนฺติ, ชนปทา ผีตา โหนฺติ เขมา สุภิกฺขา. ปวชมานานนฺติ ชงฺคมมานานํ ๖- ปทสา จรมานานํ คาโว เสฏฺฐา. ตา นิสฺสาย หิ สตฺตา ปญฺจ โครเส ปริภุญฺชมานา สุขํ วิหรนฺติ. ปวทตนฺติ ราชกุลมชฺฌาทีสุ วทนฺตานํ ปุตฺโต วโร. โส หิ มาตาปิตูนํ อนตฺถาวหํ น วทติ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม., อิ.ภตฺตารํ ปตฺวาว ๒ ฉ.ม. สุขมาวหติ ๓ ฉ.ม., อิ. สาธุตรนฺติ โลกสฺมึ
@๔ ฉ.ม., อิ. อิทมตฺถนฺติ ๕ ฉ.ม, อิ. ปิสทฺโท น ทิสฺสติ ๖ ฉ.ม. ชงฺคมานํ
วิชฺชา อุปฺปตตํ เสฏฺฐาติ ปุริมปเญฺห กิร สุตฺวา สมีเป ฐิตา เอกา เทวตา "เทวเต กสฺมา ตฺวํ เอตํ ปญฺหํ ทสพลํ ปุจฺฉสิ, อหํ เต กเถสฺสามี"ติ อตฺตโน ลทฺธิยา ๑- ปญฺหํ กเถสิ. อถ นํ อิตรา เทวตา อาห "ยาว ธํสี ๒- เทวเต ยาว ปคพฺภมุขรา, อหํ พุทฺธํ ภควนฺตํ ปุจฺฉามิ, ตฺวํ มยฺหํ กสฺมา กเถสี"ติ นิวตฺติตฺวา ๓- ตเมว ปญฺหํ ทสพลํ ปุจฺฉิ. อถสฺสา สตฺถา วิสชฺเชนฺโต วิชฺชา อุปฺปตตนฺติอาทิมาห. ตตฺถ วิชฺชาติ จตุมคฺควิชฺชา. สา หิ อุปฺปชฺชมานา ๔- สพฺพากุสลธมฺเม สมุคฺฆาเฏติ. ตสฺมา "อุปฺปตตํ เสฏฺฐา"ติ วุตฺตา. อวิชฺชาติ วฏฺฏมูลกมหาอวิชฺชา. สา หิ นิปตนฺตานํ โอสีทนฺตานํ วรา. ปวชฺชมานานนฺติ ๕- ปทสา จรมานานํ ชงฺคมมานานํ ๖- อโนมปุญฺญกฺเขตฺตภูโต สํโฆ วโร. ตญฺหิ ตตฺถ ตตฺถ ทิสฺวา ปสนฺนจิตฺตา สตฺตา โสตฺถึ ปาปุณนฺติ. พุทฺโธติ ปุตฺโต โหตุ ๗- อญฺโญ วา, เยสํ เกสญฺจิ วทมานานํ พุทฺโธ วโร. ตสฺส หิ ธมฺมเทสนํ อาคมฺม อเนกสตสหสฺสานํ ปาณานํ พนฺธนโมกฺโข โหตีติ. จตุตฺถํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด