๑๐. ปัชโชตสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๒๑๗ · บรรทัด ๑๓๕๘
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๐. ปชฺโชตสุตฺตวณฺณนา
[๘๐]
ทสเม ปชฺโชโตติ ปทีโป วิย โหติ. ชาคโรติ ชาคริกพฺราหฺมโณ ๔- วิย โหติ. คาโว กมฺเม สชีวานนฺติ กมฺเมน สห ชีวนฺตานํ คาโวว กมฺเม กมฺมสหายา กมฺมทุติยกา นาม โหนฺติ, โคมณฺฑเลหิ สทฺธึ กสิกมฺมาทีนิ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม., อิ. กํ ๒ ฉ.ม., อิ. ปฏฺฐปิต.... ๓ ฉ.ม., อิ. อนาหรนฺเต
@๔ ฉ.ม., อิ. ชาครพฺราหฺมโณ นิปฺผชฺชนฺติ. สีตสฺส อิริยาปโถติ สีตํ อสฺส สตฺตกายสฺส อิริยาปโถ ชีวิตวุตฺติ. สีตนฺติ นงฺคลํ. ยสฺส หิ นงฺคเลน ๑- เขตฺตํ อปฺปมตฺตกํปิ กฏฺฐํ น โหติ, โส กถํ ชีวิสฺสามีติ ๒- วทติ. ทสมํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด