๖. กามทสูตร

๖. กามทสูตร

ว่าด้วยกามทเทพบุตร

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

กามทเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า “ข้าแต่พระผู้มีพระภาค สมณธรรมบำเพ็ญได้ยาก ข้าแต่พระผู้มีพระภาค สมณธรรม บำเพ็ญได้ยากยิ่ง”

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

กามทเทพบุตร ชนทั้งหลายผู้ตั้งมั่นในศีล

ของพระเสขะ ผู้ตั้งตนไว้มั่นคงแล้ว

ย่อมบำเพ็ญสมณธรรมที่บำเพ็ญได้ยาก

ความสันโดษ ๑- ย่อมนำความสุขมาให้

แก่บุคคลผู้ออกจากเรือนบวช

กามทเทพบุตรกราบทูลว่า

ข้าแต่พระผู้มีพระภาค

สิ่งที่ได้ยากนี้ คือ ความสันโดษ

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

กามทเทพบุตร ชนเหล่าใด

ยินดีในความสงบทางใจ

มีใจยินดีในการอบรมจิตทั้งกลางวันและกลางคืน

ชนเหล่านั้นย่อมได้แม้สิ่งที่ได้ยาก

@เชิงอรรถ :

@๑ ความสันโดษ หมายถึงความสันโดษในปัจจัย ๔ (คือ จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ คิลานปัจจัยเภสัช-

@บริขาร) (สํ.ส.อ. ๑/๘๗/๑๐๑)

กามทเทพบุตรกราบทูลว่า

ข้าแต่พระผู้มีพระภาค

สิ่งที่ตั้งมั่นได้ยากนี้ คือ จิต

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

กามทเทพบุตร ชนเหล่าใด

ยินดีในความสงบแห่งอินทรีย์

ชนเหล่านั้นย่อมตั้งจิตที่ตั้งมั่นได้ยากให้ตั้งมั่นได้

กามทเทพบุตร พระอริยะเหล่านั้นตัดข่ายแห่งมัจจุได้แล้ว

กามทเทพบุตรกราบทูลว่า

ข้าแต่พระผู้มีพระภาค

ทางที่ไปได้ยาก คือ ทางที่ไม่สม่ำเสมอ ๑-

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

กามทเทพบุตร อริยบุคคลทั้งหลาย

ย่อมไปได้แม้ในทางที่ไปได้ยาก ซึ่งเป็นทางที่ไม่สม่ำเสมอ

ส่วนผู้ไม่ใช่อริยบุคคลย่อมดิ่งศีรษะ

ตกลงไปในทางที่ไม่สม่ำเสมอ

ทางนั้นสม่ำเสมอสำหรับอริยบุคคลทั้งหลาย

เพราะอริยบุคคลทั้งหลาย เป็นผู้สม่ำเสมอในทางที่ไม่สม่ำเสมอ

กามทสูตรที่ ๖ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ ทางที่ไม่สม่ำเสมอ ในที่นี้หมายถึงหมู่สัตว์ผู้ไม่สม่ำเสมอ (สํ.ส.อ. ๑/๘๗/๑๐๒)