๖. ชาครสูตร

๖. ชาครสุตฺตวณฺณนา

ฉฏฺเฐ ชาครตนฺติ ชาครนฺตานํ. ปญฺจ ชาครตนฺติ วิสฺสชฺชนคาถายํ ปน สทฺธาทีสุ ปญฺจสุ อินฺทฺริเยสุ ชคฺคนฺเตสุ ๑- ปญฺจ นีวรณา สุตฺตา นาม. กสฺมา? ยสฺมา ตํสมงฺคีปุคฺคโล ยตฺถ กตฺถจิ นิสินฺโน วา ฐิโต วา อรุณํ อุฏฺฐเปนฺโตปิ ปมาทตาย อกุสลสมงฺคิตาย สุตฺโต นาม โหติ. เอวํ สุตฺเตสุ ปญฺจสุ นีวรเณสุ ปญฺจินฺทฺริยานิ ชคฺคนฺติ นาม. ๒- กสฺมา? ยสฺมา ตํสมงฺคีปุคฺคโล ยตฺถ กตฺถจิ นิปชฺชิตฺวา นิทฺทายนฺโตปิ อปฺปมาทตาย กุสลสมงฺคิตาย ชาคโร นาม โหติ. ปญฺจหิ ปน นีวรเณเหว กิเลสรชํ อาทิยติ คณฺหาติ ปรามสติ. ปุริมา หิ กามจฺฉนฺทาทโย ปจฺฉิมานํ ปจฺจยา โหนฺตีติ ปญฺจหิ อินฺทฺริเยหิ ปริสุชฺฌตีติ อยมตฺโถ เวทิตพฺโพ. อิธาปิ ปญฺจินฺทฺริยานิ โลกิยโลกุตฺตราเนว กถิตานีติ.

ชาครสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.