๑๐. อุปสฺสยสุตฺตวณฺณนา

[๑๕๓] ทสเม อายาม ภนฺเตติ กสฺมา ภิกฺขุนีอุปสฺสยคมนํ ยาจติ? น ลาภสกฺการเหตุ, กมฺมฏฺฐานตฺถิกา ปเนตฺถ ภิกฺขุนิโย อตฺถิ, ตา อุสฺสุกฺกาเปตฺวา กมฺมฏฺฐานํ กถาเปสฺสามีติ ยาจติ. นนุ จ โส สยมฺปิ ๑- เตปิฏโก

ถุลฺลติสฺสาติ สรีเรน ถูลา, นาเมน ติสฺสา. เวเทหมุนิโนติ ปณฺฑิตมุนิโน. ปณฺฑิโต หิ ญาณสงฺขาเตน เวเทน อีหติ สพฺพกิจฺจานิ กโรติ, ตสฺมา "เวเทหมุนี"ติ ๒- วุจฺจติ. เวเทโห จ โส มุนิ จาติ เวเทหมุนิ. ธมฺมํ ภาสิตพฺพํ มญฺญตีติ ติปิฏกธรสฺส ธมฺมภณฺฑาคาริกสฺส สมฺมุเข สยํ อรญฺญวาสี ปํสุกูลิโก สมาโน "ธมฺมกถิโก อหนฺ"ติ ธมฺมํ ภาสิตพฺพํ มญฺญติ, อิทํ กึ ปน, กถํ ปนาติ อวชานมานา ภณติ. อสฺโสสีติ อญฺเญน อาคนฺตฺวา อาโรจิตวเสน อสฺโสสิ. อาคเมหิ ตฺวํ อาวุโสติ ติฏฺฐ ตฺวํ อาวุโส. มา เต สํโฆ อุตฺตรึ อุปปริกฺขีติ มา ภิกฺขุสํโฆ ๓- อติเรกโอกาเส ตํ อุปปริกฺขีติ. อิทํ วุตฺตํ โหติ:- "อานนฺเทน พุทฺธปฏิภาโค สาวโก วาริโต, เอกา ภิกฺขุนี น วาริตา, ตาย สทฺธึ สนฺถโว วา สิเนโห วา ภวิสฺสตี"ติ มา ตํ สํโฆ เอวํ อมญฺญีติ.