๘. โกสมฺพิสุตฺตวณฺณนา

[๖๘] อฏฺฐเม อญฺญเตฺรวาติ เอกจฺโจ หิ ปรสฺส สทฺทหิตฺวา ยํ เอส ภณติ, ตํ ภูตนฺติ คณฺหาติ. อปรสฺส นิสีทิตฺวา จินฺเตนฺตสฺส ยํ การณํ รุจฺจติ,

ตุณฺหี อโหสีติ เถโร ขีณาสโว, อหํ ปน ขีณาสโวติ วา น วาติ วา อวตฺวา ตุณฺหีเยว อโหสิ. อายสฺมา นารโท อายสฺมนฺตํ ปวิฏฺฐํ เอตทโวจาติ กสฺมา อโวจ? โส กิร จินฺเตสิ "ภวนิโรโธ นิพฺพานํ นามาติ เสกฺเขหิปิ อเสกฺเขหิปิ ชานิตพฺโพ ๒- ปโญฺห เอส, อยํ ปน เถโร อิมํ เถรํ อเสกฺขภูมิยา กาเรติ, ๓- อิมํ ฐานํ ชานาเปสฺสามี"ติ เอตํ อโวจ.