เทวทตฺโต ปน ปาปิจฺโฉ อิจฺฉาปกโต, เตน นํ "กุลสงฺคณฺหนปริหารํ นานปฺปการกํ โกหญฺญตํ ปุจฺฉิสฺสามา"ติ ปาปิจฺฉาว ปริวาเรนฺติ. โสปิ

@๓ องฺ. เอกก. ๒๐/๒๑๙-๒๒๓/๒๕ เตสํ ตํ ตํ นิยามํ อาจิกฺขติ. เตน วุตฺตํ "สพฺเพ โข เอเต ภิกฺขเว ภิกฺขู ปาปิจฺฉา"ติ.

กสฺมา ปเนเต อวิทูเร จงฺกมึสูติ. "เทวทตฺโต สตฺถริ ปทุฏฺฐจิตฺโต อนตฺถมฺปิ กาตุํ อุปกฺกเมยฺยา"ติ อารกฺขคฺหณตฺถํ. อถ เทวทตฺโต กสฺมา จงฺกมีติ. "อการโก อยํ, ยทิ การโก ภเวยฺย, น อิธ อาคจฺเฉยฺยา"ติ อตฺตนา กตโทสปฏิจฺฉาทนตฺถํ. กึ ปน เทวทตฺโต ภควโต อนตฺถํ กาตุํ สมตฺโถ, ภควโต วา อารกฺขกิจฺจํ อตฺถีติ. นตฺถิ. เตน วุตฺตํ "อฏฺฐานเมตํ อานนฺท อนวกาโส, ยํ ตถาคโต ปรูปกฺกเมน ปรินิพฺพาเยยฺยา"ติ. ๑- ภิกฺขู ปน สตฺถริ คารเวน อาคตา. เตเนว ภควา เอวํ วตฺวา "วิสฺสชฺเชหิ อานนฺท ภิกฺขุสํฆนฺ"ติ วิสฺสชฺชาเปสิ. ปญฺจมํ.

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๒๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. จังกมสูตร”