๗. ภิกขุสูตร

๗-๑๑. ปาปภิกฺขุสุตฺตาทิวณฺณนา

[๒๑๘-๒๒๒] ภิกฺขุวตฺถุสฺมึ ปาปภิกฺขูติ ลามกภิกฺขุ. โส กิร โลกสฺส สทฺธาเทยฺเย จตฺตาโร ปจฺจเย ปริภุญฺชิตฺวา กายวจีทฺวาเรหิ อสญฺญโต ๑- ภินฺนาชีโว จิตฺตกีฬํ ๒- กีฬนฺโต วิจริ. ตโต เอกํ พุทฺธนฺตรํ นิรเย ปจิตฺวา เปตโลเก นิพฺพตฺตนฺโต ภิกฺขุสทิเสเนว อตฺตภาเวน นิพฺพตฺติ. ภิกฺขุนีสิกฺขมานาสามเณร สามเณรีวตฺถูสุปิ อยเมว วินิจฺฉโยติ. ๓- สตฺตมาทีนิ.

ลกฺขณสํยุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา

เล่มที่ ๑๖ สังยุตตนิกาย นิทานวรรค๔๑๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ภิกขุสูตร”