๗. ภิกขุสูตร
เล่มที่ ๑๖ · ข้อ ๖๕๖ · บรรทัด ๖๘๙๔
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๗-๑๑. ปาปภิกฺขุสุตฺตาทิวณฺณนา
[๒๑๘-๒๒๒] ภิกฺขุวตฺถุสฺมึ ปาปภิกฺขูติ ลามกภิกฺขุ. โส กิร โลกสฺส สทฺธาเทยฺเย จตฺตาโร ปจฺจเย ปริภุญฺชิตฺวา กายวจีทฺวาเรหิ อสญฺญโต ๑- ภินฺนาชีโว จิตฺตกีฬํ ๒- กีฬนฺโต วิจริ. ตโต เอกํ พุทฺธนฺตรํ นิรเย ปจิตฺวา เปตโลเก นิพฺพตฺตนฺโต ภิกฺขุสทิเสเนว อตฺตภาเวน นิพฺพตฺติ. ภิกฺขุนีสิกฺขมานาสามเณร สามเณรีวตฺถูสุปิ อยเมว วินิจฺฉโยติ. ๓- สตฺตมาทีนิ.
ลกฺขณสํยุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อสํยโต ๒ ฉ.ม.,อิ. จิตฺตเกฬึ ๓ ฉ.ม. อิติสทฺโท น ทิสฺสติ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด