๗. ทสังคิกสูตร
เล่มที่ ๑๖ · ข้อ ๔๐๑ · บรรทัด ๔๔๙๓
คัดจากอรรถกถา ฉบับแปลไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถา ฉบับแปลไทย
อรรถกถาทสังคิกสูตรที่ ๗
ทสังคิกสูตรที่ ๗ ท่านกล่าวไว้ด้วยอำนาจมิจฉัตตะ ๑๐ และสัมมัตตะ ๑๐.
ในบทเหล่านั้น บทว่า มิจฺฉาญาณิโน ความว่า ผู้ประกอบด้วยความรู้ผิดและการพิจารณาผิด.
บทว่า มิจฺฉาวิมุตฺติโน ได้แก่ พวกที่ยังไม่หลุดพ้นออกจากทุกข์ คือยึดถือว่าเป็นกุศลวิมุตติ ตั้งอยู่.
บทว่า สมฺมาญาณิโน คือ การพิจารณาโดยชอบ.
บทว่า สมฺมาวิมุตฺติโน ความว่า ผู้ประกอบด้วยผลวิมุตติ อันเป็นเครื่องนำออกจากทุกข์. จบอรรถกถาทสังคิกสูตรที่ ๗
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อสมาหิตสูตร
๒. ทุสสีลสูตร
๓. ปัญจสิกขาปทสูตร
๔. สัตตกัมมปถสูตร
๕. ทสกัมมปถสูตร
๖. อัฏฐังคิกสูตร
๗. ทสังคิกสูตร จบทสกัมมปถวรรคที่ ๓
ที่มา: อรรถกถา ฉบับแปลไทย เล่มที่ ๑๖ ข้อ ๔๐๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาดอรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที