๓. ติงสมัตตาสูตร
เล่มที่ ๑๖ · ข้อ ๔๔๕ · บรรทัด ๔๙๖๑
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๓. ตึสมตฺตสุตฺตวณฺณนา
[๑๓๖]
ตติเย ปาเวยฺยกาติ ปาเวยฺยเทสวาสิโน. สพฺเพ อารญฺญิกาติอาทีสุ ธุตงฺคสมาทานวเสน เตสํ อารญฺญิกาทิภาโว เวทิตพฺโพ. สพฺเพ สสญฺโญชนาติ สพฺเพ สพนฺธนา, เกจิ โสตาปนฺนา, เกจิ สกทาคามิโน. เกจิ อนาคามิโน.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม.,อิ. พหุอฏฺฐิกาลญฺจ ๒ สี. อปฺปฏฺฐิกาโลว เตสุ หิ ปุถุชฺชโน วา ขีณาสโว วา นตฺถิ. คุนฺนนฺติอาทีสุ เสตกาฬาทิวณฺเณสุ เอเกกวณฺณกาโลว คเหตพฺโพ. ปาริปนฺถกาติ ปาริปนฺเถ ติฏฺฐนกา ปนฺถฆาตโจรา ปารทาริกาติ ปรทาเร จาริตฺตํ อาปชฺชนกา. ตติยํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด