๑. สุวัณณปาติสูตร
เล่มที่ ๑๖ · ข้อ ๕๖๐ · บรรทัด ๖๐๖๓
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒. ทุติยวคฺค
๑-๒. สุวณฺณปาติสุตฺตาทิวณฺณนา
[๑๖๗-๑๖๘] ทุติยวคฺคสฺส ปฐเม สมฺปชานมุสา ภาสนฺตนฺติ อปฺปมตฺตเกนปิ การเณน สมฺปชานเมว มุสา ภาสนฺตํ. "สีลํ ปูเรสฺสามี"ติ สํวิหิตํ ภิกฺขุํ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม รตํ สิเนรุมตฺโตปิ ปจฺจยราสิ จาเลตุํ น สกฺโกติ. ยทา ปน สีลํ ปหาย ลาภสกฺการํ นิสฺสิโต ๑- โหติ, ตทา กุณฺฑกมุฏฺฐิเหตุปิ มุสา ภาสติ, อญฺญํ วา อกิจฺจํ กโรติ. ทุติยํ อุตฺตานเมวาติ. ปฐมทุติยานิ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด