๒. เปสิสูตร
เล่มที่ ๑๖ · ข้อ ๖๔๑ · บรรทัด ๖๗๗๖
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒. เปสิสุตฺตวณฺณนา
[๒๐๓]
มํสเปสิวตฺถุสฺมึ โคฆาตโกติ โคมํสเปสิโย กตฺวา สุกฺขาเปตฺวา วลฺลูรวิกฺกเยน อเนกานิ วสฺสานิ ชีวิตํ กปฺเปสิ, เตนสฺส นรกา จวนกาเล มํสเปสิเยว นิมิตฺตํ อโหสิ. โส มํสเปสิเปโต ชาโต. ทุติยํ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ. อฏฺฐิโต มํสํ ๒ สี. นิมฺมํสีกตานํ, ก. นิมฺมํสกานํ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด