๑๑. สิคาลสูตร ที่ ๑

[๖๘๓] สาวตฺถิยํ วิหรติ ... อสฺสุตฺถ โน ตุเมฺห ภิกฺขเว รตฺติยา ปจฺจูสสมยํ สิคาลสฺส ๔ วสฺสมานสฺสาติ ฯ เอวํ ภนฺเต ฯ เอโส โข ภิกฺขเว ชรสิคาโล อุกฺกณฺณเกน นาม โรคชาเตน ผุฏฺโฐ ฯ โส เยน เยน อิจฺฉติ เตน เตน คจฺฉติ ยตฺถ ยตฺถ อิจฺฉติ ตตฺถ ตตฺถ ติฏฺฐติ ยตฺถ ยตฺถ อิจฺฉติ ตตฺถ ตตฺถ นิสีทติ ยตฺถ ยตฺถ อิจฺฉติ ตตฺถ ตตฺถ นิปชฺชติ ฯ สีตโกปิ นํ วาโต อุปวายติ ฯ

[๖๘๔] สาธุ ขฺวสฺส ภิกฺขเว ยํ อิเธกจฺโจ สกฺยปุตฺติยปฏิญฺโญ เอวรูปมฺปิ อตฺตภาวปฏิลาภํ ปฏิสํเวทิเยว ๕ ฯ ตสฺมาติห ภิกฺขเว เอวํ #๑ ม. ยุ. มรณเญฺหตํ ภิกฺขเวติ ทิสฺสติ ฯ ๒ ม. ยุ. มรณมตฺตเญฺหตนฺติ ทิสฺสติ ฯ #๓ ม. ยุ. รกฺขิเตเนว ฯ ๔ ม. ชรสิงฺคาลสฺส ฯ ยุ. สิงฺคาลสฺส ฯ เอวมุปริปิ ฯ #๕ ม. ยุ. ปฏิเวทิเยถ ฯ สิกฺขิตพฺพํ อปฺปมตฺตา วิหริสฺสามาติ เอวญฺหิ โว ภิกฺขเว สิกฺขิตพฺพนฺติ ฯ เอกาทสมํ ฯ