๗. คัททูลสูตร ที่ ๑

๗. คทฺทุลพทฺธสุตฺตวณฺณนา

[๙๙] สตฺตเม ยํ มหาสมุทโทติ ยสฺมึ สมเย ปญฺจเม สูริเย อุฏฺฐิเต มหาสมุทฺโท อุสฺสุสฺสติ. ทุกฺขสฺส อนฺตกิริยนฺติ จตฺตาริ สจฺจานิ อปฏิวิชฺฌิตฺวา อวิชฺชาย นิวุตานํเยว สตํ วฏฺฏทุกฺขสฺส อนฺตกิริยํ ปริจฺเฉทํ น วทามิ. สา คทฺทุลพทฺโธติ ๑- คทฺทุเลน พทฺธสุนโข. ขีเลติ ปฐวิยํ อาโกฏิเต มหาขีเล. ถมฺเภติ นิกฺขณิตฺวา ฐปิตถมฺเภ. เอวเมว โขติ เอตฺถ สุนโข วิย วฏฺฏนิสฺสิโต พาโล, คทฺทุโล วิย ทิฏฺฐิ, ถมฺโภ วิย สกฺกาโย. คทฺทุลรชฺชุยา ถมฺเภ

เล่มที่ ๑๗ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค๑๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. คัททูลสูตร ที่ ๑”