๗. คัททูลสูตร ที่ ๑

๗. คทฺทุลพทฺธสุตฺตวณฺณนา

สตฺตเม ยํ มหาสมุทโทติ ยสฺมึ สมเย ปญฺจเม สูริเย อุฏฺฐิเต มหาสมุทฺโท อุสฺสุสฺสติ. ทุกฺขสฺส อนฺตกิริยนฺติ จตฺตาริ สจฺจานิ อปฏิวิชฺฌิตฺวา อวิชฺชาย นิวุตานํเยว สตํ วฏฺฏทุกฺขสฺส อนฺตกิริยํ ปริจฺเฉทํ น วทามิ. สา คทฺทุลพทฺโธติ ๑- คทฺทุเลน พทฺธสุนโข. ขีเลติ ปฐวิยํ อาโกฏิเต มหาขีเล. ถมฺเภติ นิกฺขณิตฺวา ฐปิตถมฺเภ. เอวเมว โขติ เอตฺถ สุนโข วิย วฏฺฏนิสฺสิโต พาโล, คทฺทุโล วิย ทิฏฺฐิ, ถมฺโภ วิย สกฺกาโย. คทฺทุลรชฺชุยา ถมฺเภ

@เชิงอรรถ: ๑ ก. คทฺทูลพทฺโธติ อุปนิพทฺธสุนขสฺส ถมฺภานุปริวตฺตนํ วิย ทิฏฺฐิตณฺหาย สกฺกาเย พทฺธสฺส ปุถุชฺชนสฺส สกฺกายานุปริวตฺตนํ เวทิตพฺพํ. สตฺตมํ.