๒. ปุปผสูตร
เล่มที่ ๑๗ · ข้อ ๒๓๙ · บรรทัด ๓๑๐๐
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒. ปุปฺผสุตฺตวณฺณนา
[๙๔]
ทุติเย วิวทตีติ "อนิจฺจํ ทุกฺขํ อนตฺตา อสุภนฺ"ติ ยถาสภาเวน วทนฺเตน สทฺธึ "นิจฺจํ สุขํ อตฺตา สุภนฺ"ติ วทนฺโต วิวทติ. โลกธมฺโมติ ขนฺธปญฺจกํ. ตํ หิ ลุชฺชนสภาวตฺตา โลกธมฺโมติ วุจฺจติ. กินฺติ กโรมีติ กถํ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. วฏฺฏชลสนฺนิสฺสิโต ๒ สี.,ม. ปตาเรตุํ
@๓ สี. ปลุชฺชนตาย, ก. ปลุตฺตตฺตา กโรมิ. มยฺหํ หิ ปฏิปตฺติกถนเมว ภาโร, ปฏิปตฺติปูรณํ ปน กุลปุตฺตานํ ภาโรติ ทสฺเสติ. อิมสฺมึ สุตฺเต ตโย โลกา กถิตา. "นาหํ ภิกฺขเว โลเกนา"ติ เอตฺถ หิ สตฺตโลโก กถิโต, "อตฺถิ ภิกฺขเว โลเก โลกธมฺโม"ติ เอตฺถ สงฺขารโลโก, "ตถาคโต โลเก ชาโต โลเก สํวฑฺโฒ"ติ เอตฺถ โอกาสโลโก กถิโต. ทุติยํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด