พระสุตตันตปิฎก · ธัมมกถิกวรรค

๗. ปริมุจจิตสูตร ที่ ๒

เล่มที่ ๑๗ · ข้อ ๓๐๗ · บรรทัด ๓๖๙๕

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๐๗] สาวตฺถี ฯ ตตฺร โข ฯ ตํ กึ มญฺญถ ภิกฺขเว รูปํ เนตํ มม เนโสหมสฺมิ น เมโส อตฺตาติ สมนุปสฺสถาติ ฯ เอวํ ภนฺเต ฯ สาธุ ภิกฺขเว รูปํ ภิกฺขเว เนตํ มม เนโสหมสฺมิ น เมโส อตฺตาติ เอวเมตํ ยถาภูตํ สมฺมปฺปญฺญาย ทฏฺฐพฺพํ ฯ เวทนํ ฯ สญฺญํ ฯ สงฺขาเร ฯ วิญฺญาณํ เนตํ มม เนโสหมสฺมิ น เมโส อตฺตาติ สมนุปสฺสถาติ ฯ เอวํ ภนฺเต ฯ สาธุ ภิกฺขเว วิญฺญาณํ เนตํ มม เนโสหมสฺมิ น เมโส อตฺตาติ เอวเมตํ ยถาภูตํ สมฺมปฺปญฺญาย ทฏฺฐพฺพํ ฯ เอวํ ปสฺสํ ฯเปฯ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานาตีติ ฯ

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๑๗ ข้อ ๓๐๗ หน้าที่ ๒๐๒ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นในธัมมกถิกวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๑๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org