๙. อตีตานาคตปัจจุปันนสูตร ที่ ๑
เล่มที่ ๑๗ · ข้อ ๓๖ · บรรทัด ๔๑๔
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๙. กาลตฺตยอนิจฺจสุตฺตวณฺณนา
[๙]
นวเม โก ปน วาโท ปจฺจุปฺปนฺนสฺสาติ ปจฺจุปฺปนฺนมฺปิ กถาว กา, อนิจฺจเมว ตํ. เต ภิกฺขู อตีตานาคตํ อนิจฺจนฺติ สลฺลกฺเขตฺวา ปจฺจุปฺปนฺเน กิลมึสุ, อถ เนสํ อิโต อตีตานาคเตปิ ๑- "ปจฺจุปฺปนฺนํ อนิจฺจนฺ"ติ วุจฺจมาเน ๒- พุชฺฌิสฺสนฺตีติ อชฺฌาสยํ วิทิตฺวา สตฺถา ปุคฺคลชฺฌาสเยน อิมํ เทสนํ เทเสสิ. นวมํ.
@เชิงอรรถ: ๑ สี. อตีตานาคตโตปิ, ม. อตีตานาคโตปิ ๒ ม. วุจฺจมาโน
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด