๒๖. อทุกขมสุขีอัตตาสูตร

[๔๕๗] อทุกฺขมสุขี อตฺตา โหติ อโรโค ปรมฺมรณาติ ฯ ภควํมูลกา โน ภนฺเต ธมฺมา ฯเปฯ รูเป โข ภิกฺขเว สติ รูปํ อุปาทาย รูปํ อภินิวิสฺส เอวํ ทิฏฺฐิ อุปฺปชฺชติ อทุกฺขมสุขี อตฺตา โหติ อโรโค ปรมฺมรณาติ ฯ เวทนาย สติ ฯเปฯ สญฺญาย สติ ฯ สงฺขาเรสุ สติ ฯ วิญฺญาเณ สติ วิญฺญาณํ อุปาทาย วิญฺญาณํ อภินิวิสฺส เอวํ ทิฏฺฐิ อุปฺปชฺชติ อทุกฺขมสุขี อตฺตา โหติ อโรโค ปรมฺมรณาติ ฯ

[๔๕๘] ตํ กึ มญฺญถ ภิกฺขเว รูปํ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ วาติ ฯ อนิจฺจํ ภนฺเต ฯเปฯ วิปริณามธมฺมํ อปิ นุ ตํ อนุปาทาย เอวํ ทิฏฺฐิ อุปฺปชฺเชยฺย อทุกฺขมสุขี อตฺตา โหติ อโรโค ปรมมรณาติ ฯ โน เหตํ ภนฺเต ฯ อิติ โข ภิกฺขเว ทุกฺเข สติ ทุกฺขํ อุปาทาย ทุกฺขํ อภินิวิสฺส เอวํ ทิฏฺฐิ อุปฺปชฺชติ อทุกฺขมสุขี อตฺตา โหติ อโรโค ปรมฺมรณาติ ฯ เวทนา ฯเปฯ สญฺญา ฯ สงฺขารา ฯ วิญฺญาณํ นิจฺจํ วา อนิจฺจํ วาติ ฯ อนิจฺจํ ภนฺเต ฯเปฯ วิปริณามธมฺมํ อปิ นุ ตํ อนุปาทาย เอวํ ทิฏฺฐิ อุปฺปชฺเชยฺย อทุกฺขมสุขี อตฺตา โหติ อโรโค ปรมฺมรณาติ ฯ โน เหตํ ภนฺเต ฯ อิติ โข ภิกฺขเว ทุกฺเข สติ ทุกฺขํ อุปาทาย ทุกฺขํ อภินิวิสฺส เอวํ ทิฏฺฐิ อุปฺปชฺชติ อทุกฺขมสุขี อตฺตา โหติ อโรโค ปรมฺมรณาติ (ทุติยเปยฺยาโล) ฯ _____________ ม. ยุ. ตสฺสุทฺทานํ วาตํ เอตํ มม ๑ โส อตฺตา โน จ เม สิยา นตฺถิ กโรโต เหตุ จ ๒ มหาทิฏฺเฐน อฏฺฐมํ สสฺสโต อสสฺสโต เจว อนฺตานนฺตวา ๓ จ วุจฺจติ ฯ ตํ ชีวํ อญฺญํ ชีวญฺจ ตถาคเตน จตฺตาโร รูปี อตฺตา โหติ อรูปี จ อตฺตา โหติ รูปี จ อรูปี จ อตฺตา โหติ เนว รูปี นารูปี อตฺตา โหติ เอกนฺตสุขี อตฺตา โหติ เอกนฺตทุกฺขี อตฺตา โหติ สุขทุกฺขี อตฺตา โหติ อทุกฺขมสุขี อตฺตา โหติ อโรโค ปรํ มรณาติ ฯ อิเม ฉพฺพีสติ สุตฺตา ทุติยวาเรน เทสิตา #๑ ยุ. มม ฯ ๒ ยุ. เหตุยา ฯ ๓ ยุ. อนฺตานนฺตา ฯ ทิฏฺฐิสํยุตฺเต ตติยเปยฺยาโล ตติโย ๑