๔. ภิกขุสูตร ที่ ๒

๔. ทุติยอญฺญตรภิกฺขุสุตฺตวณฺณนา

จตุตฺเถ ตํ อนุมียตีติ ตํ อนุสยิตํ รูปํ มรนฺเตน อนุสเยน อนุมรติ. น หิ อารมฺมเณ วิชฺชมาเน ตทารมฺมณา ธมฺมา ติฏฺฐนฺติ. ยํ อนุมียตีติ ยํ รูปํ เยน อนุสเยน อนุมรติ. เตน สงฺขํ คจฺฉตีติ เตน อนุสเยน "รตฺโต ทุฏฺโฐ มูโฬฺห"ติ สงฺขํ คจฺฉติ. อถวา ยนฺติ กรณวจนเมตํ, เยน อนุสเยน อนุมียติ เตน "รตฺโต ทุฏฺโฐ มูโฬฺห"ติ สงฺขํ คจฺฉตีติ อตฺโถ. จตุตฺถํ.