๓. อนิจจสูตร ที่ ๑
เล่มที่ ๑๗ · ข้อ ๙๑ · บรรทัด ๑๐๐๗
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๓. อนิจฺจสุตฺตวณฺณนา
[๔๕]
ตติเย สมฺมปฺปญฺญาย ทฏฺฐพฺพนฺติ สห วิปสฺสนาย มคฺคปญฺญาย ทฏฺฐพฺพํ. วิรชฺชติ วิมุจฺจตีติ มคฺคกฺขเณ วิรชฺชติ, ผลกฺขเณ วิมุจฺจติ. อนุปาทาย อาสเวหีติ อนุปฺปาทนิโรเธน นิรุทฺเธหิ อาสเวหิ อคฺคเหตฺวา อิติ วิมุจฺจติ. รูปธาตุยาติอาทิ ปจฺจเวกฺขณทสฺสนตฺถํ วุตฺตํ. สห ผเลน ปจฺจเวกฺขณทสฺสนตฺถนฺติ วทนฺติเยว. ฐิตนฺติ อุปริ กตฺตพฺพกิจฺจภาเวน ฐิตํ. ฐิตตฺตา สนฺตุสิตนฺติ
@เชิงอรรถ: ๑ ขุ.ธ. ๒๕/๑๖๐/๔๕ ๒ ม.อุ. ๑๔/๒๒๖/๑๙๒
@๓ สี. น คณฺหติ น ภายติ ๔ สี. โสกานํ. ปตฺตพฺพํ ปตฺตภาเวน ๑- สนฺตุฏฺฐํ. ปจฺจตฺตํเยว ปรินิพฺพายตีติ สยเมว ปรินิพฺพายติ. ตติยํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด