๔. ตีหิธมฺเมหิสุตฺตาทิวณฺณนา

[๒๘๓-๓๐๓] จตุตฺเถ มจฺเฉรมลปริยุฏฺฐิเตนาติ ปุพฺพณฺหสมยสฺมึ หิ มาตุคาโม ขีรทธิสงฺโค ปน ปจนาทีนิ ๓- กาตุํ อารทฺโธ ปุตฺตเกหิปิ ยาจิยมาโน กิญฺจิ ทาตุํ น อิจฺฉติ. เตเนตํ วุตฺตํ "ปุพฺพณฺหสมยํ มจฺเฉรมลปริยุฏฺฐิเตน เจตสา"ติ. มชฺฌนฺติกสมเย ปน มาตุคาโม โกธาภิภูโตว โหติ, อนฺโตฆเร กลหํ อลภนฺโต ปฏิวิสฺสกนฆรมฺปิ คนฺตฺวา กลหํ กโรติ, สามิกสฺส จ