๔. มาตุคามสูตร

๔. ตีหิธมฺเมหิสุตฺตาทิวณฺณนา

[๒๘๓-๓๐๓] จตุตฺเถ มจฺเฉรมลปริยุฏฺฐิเตนาติ ปุพฺพณฺหสมยสฺมึ หิ มาตุคาโม ขีรทธิสงฺโค ปน ปจนาทีนิ ๓- กาตุํ อารทฺโธ ปุตฺตเกหิปิ ยาจิยมาโน กิญฺจิ ทาตุํ น อิจฺฉติ. เตเนตํ วุตฺตํ "ปุพฺพณฺหสมยํ มจฺเฉรมลปริยุฏฺฐิเตน เจตสา"ติ. มชฺฌนฺติกสมเย ปน มาตุคาโม โกธาภิภูโตว โหติ, อนฺโตฆเร กลหํ อลภนฺโต ปฏิวิสฺสกนฆรมฺปิ คนฺตฺวา กลหํ กโรติ, สามิกสฺส จ

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. น รูปวิปนฺโน ๒ ฉ.ม. น สีลสมฺปนฺโน ๓ ฉ.ม...... รนฺธนปจนาทีนิ ฐิตนิสินฺนฏฺฐานานิ วิโลเกนฺโต วิจรติ. เตน วุตฺตํ "มชฺฌนฺติกสมยํ อิสฺสาปริยุฏฺฐิเตน เจตสา"ติ. สายเนฺห ปนสฺสา อสทฺธมฺมปฏิเสวนาย จิตฺตํ นมติ. เตน วุตฺตํ "สายนฺหสมยํ กามราคปริยุฏฺฐิเตน เจตสา"ติ. ปญฺจมาทีนิ อุตฺตานตฺถาเนว.