๙. ผัสสายตนสูตร ที่ ๑

๙. ปฐมฉผสฺสายตนสุตฺตวณฺณนา

[๗๑] นวเม ผสฺสายตนานนฺติ ผสฺสากรานํ. อวุสิตนฺติ อวุตฺถํ. อารกาติ ทูเร. เอตฺถาหํ ภนฺเต อนสฺสสนฺติ ๑- ภนฺเต อหํ เอตฺถ อนสฺสสึ, นฏฺโฐ นาม อหนฺติ วทติ. ภควา "อยํ ภิกฺขุ อหํ นาม อิมสฺมึ สาสเน นฏฺโฐ'ติ วทติ, กินฺนุ ขฺวสฺส อญฺเญสุ ธาตุกมฺมฏฺฐานกสิณกมฺมฏฺฐานาทีสุ อภิโยโค อตฺถี"ติ จินฺเตตฺวา ตมฺปิ อปสฺสนฺโต "กตรํ นุ โข กมฺมฏฺฐานํ อิมสฺส สปฺปายํ ภวิสฺสตี"ติ จินฺเตสิ. ตโต "อายตนกมฺมฏฺฐานเมว สปฺปายนฺ"ติ ทิสฺวา ตํ

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ผัสสายตนสูตร ที่ ๑”