ปหาโส นาม นิรโยติ วิสุํ ปหาสนามโก นิรโย นาม นตฺถิ, อวีจิสฺเสว ปน เอกสฺมึ โกฏฺฐาเส นจฺจนฺตา วิย คายนฺตา วิย จ นฏเวสํ คเหตฺวาว ปจฺจนฺติ, ตํ สนฺธาเยตํ วุตฺตํ. นาหํ ภนฺเต เอตํ โรทามีติ อหํ ภนฺเต เอตํ ภควโต พฺยากรณํ น โรทามีติ เอวํ สกมฺมกวเสเนตฺถ อตฺโถ เวทิตพฺโพ, น อสฺสุวิโมจนมตฺเตน. "มตํ วา อมฺม โรทนฺตี"ติอาทโย เจตฺถ อญฺเญปิ โวหารา เวทิตพฺพา.

เล่มที่ ๑๘ สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค๓๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ตาลปุตตสูตร”