๒. สมุทรสูตร ที่ ๒
เล่มที่ ๑๘ · ข้อ ๒๘๗ · บรรทัด ๔๓๙๙
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒-๓. ทุติยสมุทฺทสุตฺตาทิวณฺณนา
[๒๒๙-๒๓๐] ทุติเย สมุทฺโทติ สมุทฺทนฏฺเฐน สมุทฺโท, กิเลสนฏฺเฐน เตมนฏฺเฐนาติ วุตฺตํ โหติ. เยภุยฺเยนาติ ฐเปตฺวา อริยสาวเก. สมุทฺทาติ ๔- กิลินฺนา ตินฺตา นิมุคฺคา. กนฺตา กุลกชาตาติอาทิ เหฏฺฐา วิตฺถาริตเมว. มจฺจุชโหติ ตโย มจฺจุ ชหิตฺวา ฐิโต. นิรูปธีติ ตีหิ อุปธีหิ อนุปธิ.
@เชิงอรรถ: ๑ ขุ. อิติ. ๒๕/๑๐๙/๓๒๗, ม.ม. ๑๓/๑๖๒/๑๓๔, องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๑๒๒/๑๔
@๒ สํ. สฬา. ๑๘/๓๒๓/๒๒๕ (สฺยา) ๓ ขุ. อิติ. ๒๕/๑๐๙/๓๒๘ ๔ ฉ. สมุนฺนาติ อปุนพฺภวายาติ นิพฺพานตฺถาย. โมหยี มจฺจุราชนฺติ ยถาสฺส คตึ น ชานาติ, เอวํ มจฺจุราชานํ โมเหตฺวา คโต. ตติยํ วุตฺตนยเมว.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด