๔. ปริชานสูตร ที่ ๑

๔. ปฐมอปริชานนสุตฺตวณฺณนา

จตุตฺเถ อนภิชานํ อปริชานํ อวิราชยํ อปฺปชหนฺติ อนภิชานนฺโต อปริชานนฺโต อวิราเชนฺโต อปฺปชหนฺโต. เอตฺถ จ อวิราเชนฺโตติ อวิคจฺฉาเปนฺโต. ๓- อิติ อิมสฺมึ สุตฺเต ติสฺโสปิ ปริญฺญา กถิตา โหนฺติ. "อภิชานนฺ"ติ หิ วจเนน

@เชิงอรรถ: ๑ ฏีกา. ยาปิ จ ๒ ก. อนุสนฺธิสาสนํ ๓ ก. อวิตจฺฉาเปนฺโต ญาตปริญฺญา กถิตา, "ปริชานนฺ"ติ วจเนน ตีรณปริญฺญา, "วิราชยํ ปชหนฺ"ติ ทฺวีหิ ปหานปริญฺญาติ.