๕. อนิจจวรรค

อรรถกถาอนิจจวรรคที่ ๕

ในอนิจจวรรคที่ ๕ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

ญาตปริญญามาในบทว่า ปริญฺเญยฺยํ. แต่ปริญญา ๒ นอกนี้ พึงทราบว่า ท่านก็ถือเอาด้วยเหมือนกัน. เฉพาะตีรณปริญญาและปหานปริญญา มาทั้งในบทปริญฺเญยฺย ทั้งในบทปหาตพฺพ. แต่ปริญญาทั้ง ๒ นอกนี้ พึงทราบว่า ท่านถือเอาด้วยเหมือนกัน.

บทว่า สจฺฉิกาตพฺพํ แปลว่า พึงกระทำให้ประจักษ์.

แม้ในบทว่า อภิญฺเญยฺยา ปริญฺเญยฺยํ นี้ ถึงท่านไม่ได้กล่าวถึงปหานปริญญาก็จริง แต่พึงทราบว่า ท่านถือเอาด้วยเหมือนกัน.

บทว่า อุปทฺทุตํ ได้แก่ ด้วยอรรถมากมาย.

บทว่า อุปสฺสฏฺฐํ ได้แก่ ด้วยอรรถว่าถูกกระทบ.

บทที่เหลือง่ายทั้งนั้นแล. จบอรรถกถาอนิจจวรรคที่ ๕

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สุทธวรรค

๒. ยมกวรรค

๓. สัพพวรรค

๔. ชาติธรรมวรรค

๕. อนิจจวรรค ฯ จบปัณณาสก์ที่ ๑ ในสฬายตนวรรค