พระสุตตันตปิฎก · ๔. นิวรณวรรค
วุฑฒิสูตร
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๔๘๙ · บรรทัด ๒๘๗๖
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๔๘๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย โพชฌงค์ ๗ นี้ อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเจริญ เพื่อความไม่เสื่อม โพชฌงค์ ๗ เป็นไฉน? คือ สติสัมโพชฌงค์ ฯลฯ อุเบกขาสัมโพชฌงค์ โพชฌงค์ ๗ นี้แล อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อม เป็นไปเพื่อความเจริญ เพื่อความไม่เสื่อม. จบ สูตรที่ ๖ อาวรณานีวรณสูตร นิวรณ์ ๕ เป็นอุปกิเลสของจิต
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๙ ข้อ ๔๘๙ หน้าที่ ๑๒๒ · ที่มา 84000.org