พระสุตตันตปิฎก · ๓. ฉฬินทริยวรรค
อรหันตสูตร ที่ ๑
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๙๐๔ · บรรทัด ๕๓๘๙
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๙๐๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์ ๖ ประการนี้ ๖ ประการเป็นไฉน? คือ จักขุนทรีย์ ... มนินทรีย์.
[๙๐๕] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อใด ภิกษุรู้ชัดซึ่งความเกิด ความดับ คุณ โทษ และ อุบายเครื่องสลัดออกแห่งอินทรีย์ ๖ ประการนี้ตามความเป็นจริงแล้ว เป็นผู้หลุดพ้นเพราะไม่ถือมั่น เมื่อนั้น ภิกษุนี้เราเรียกว่า เป็นพระอรหันตขีณาสพ อยู่จบพรหมจรรย์ ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ปลงภาระลงแล้ว บรรลุประโยชน์ของตนแล้ว สิ้นสังโยชน์ที่จะนำไปสู่ภพ หลุดพ้นแล้วเพราะรู้ โดยชอบ. จบ สูตรที่ ๗ อรหันตสูตรที่ ๒ การรู้อินทรีย์ ๖ ของพระพุทธเจ้า
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๙ ข้อ ๙๐๔ หน้าที่ ๒๒๕ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นใน๓. ฉฬินทริยวรรค
- ปุนัพภวสูตรข้อ ๘๙๔ · บรรทัด ๕๓๓๒
- ชีวิตินทริยสูตรข้อ ๘๙๗ · บรรทัด ๕๓๔๗
- อัญญาตาวินทริยสูตรข้อ ๘๙๘ · บรรทัด ๕๓๕๒
- เอกาภิญญาสูตรข้อ ๘๙๙ · บรรทัด ๕๓๕๗
- สุทธกสูตรข้อ ๙๐๑ · บรรทัด ๕๓๗๕
- โสตาปันนสูตรข้อ ๙๐๒ · บรรทัด ๕๓๘๑
- อรหันตสูตร ที่ ๒ข้อ ๙๐๖ · บรรทัด ๕๓๙๙
- สมณพราหมณสูตร ที่ ๑ข้อ ๙๐๙ · บรรทัด ๕๔๑๓
- สมณพราหมณสูตร ที่ ๒ข้อ ๙๑๒ · บรรทัด ๕๔๒๘