กุกกุฏารามสูตร ที่ ๓

๑๐. ตติยกุกกุฏารามสูตร

ว่าด้วยการสนทนาธรรมในกุกกุฏาราม สูตรที่ ๓

เรื่องเกิดขึ้นที่เมืองปาฏลีบุตร

ท่านพระภัททะได้เรียนถามท่านพระอานนท์ว่า “ท่านอานนท์ ที่เรียกกันว่า ‘พรหมจรรย์ พรหมจรรย์’ พรหมจรรย์เป็นอย่างไร พรหมจารีเป็นอย่างไร ที่สุด แห่งพรหมจรรย์เป็นอย่างไร”

ท่านพระอานนท์ตอบว่า “ดีละ ดีละ ท่านภัททะ ปัญญาใฝ่รู้ของท่านดีนัก ปฏิภาณดีนัก สอบถามเข้าที ก็ท่านถามว่า ‘ที่เรียกกันว่า ‘พรหมจรรย์ พรหมจรรย์’ พรหมจรรย์เป็นอย่างไร พรหมจารีเป็นอย่างไร ที่สุดแห่งพรหมจรรย์เป็นอย่างไร’ อย่างนั้นหรือ”

“อย่างนั้น ผู้มีอายุ”

“ผู้มีอายุ อริยมรรคมีองค์ ๘ นี้แลเป็นพรหมจรรย์ ได้แก่

๑. สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ ๘. สัมมาสมาธิ

บุคคลผู้ประกอบด้วยอริยมรรคมีองค์ ๘ นี้เรียกว่า พรหมจารี ธรรมเป็นที่สิ้นราคะ โทสะ และโมหะ นี้เป็นที่สุดแห่งพรหมจรรย์”

พระสูตร ๓ สูตร มีเหตุเกิดอย่างเดียวกัน

ตติยกุกกุฏารามสูตรที่ ๑๐ จบ

วิหารวรรคที่ ๒ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฐมวิหารสูตร ๒. ทุติยวิหารสูตร

๓. เสกขสูตร ๔. ปฐมอุปปาทสูตร

๕. ทุติยอุปปาทสูตร ๖. ปฐมปริสุทธสูตร

๗. ทุติยปริสุทธสูตร ๘. ปฐมกุกกุฏารามสูตร

๙. ทุติยกุกกุฏารามสูตร ๑๐. ตติยกุกกุฏารามสูตร