พระสุตตันตปิฎก · ๗. โพธิปักขิยวรรค
ปริญญาสูตร
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๑๐๖๕ · บรรทัด ๖๑๕๖
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๐๖๕] ดูกรภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์ ๕ เหล่านี้ อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อกำหนดรู้อัทธานะ (ทางไกล) อินทรีย์ ๕ เป็นไฉน? คือ สัทธินทรีย์ ฯลฯ ปัญญินทรีย์ ดูกรภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์ ๕ เหล่านี้แล อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อกำหนดรู้อัทธานะ. จบ สูตรที่ ๓ อาสวักขยสูตร เจริญอินทรีย์ ๕ เพื่อความสิ้นอาสวะ
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๙ ข้อ ๑๐๖๕ หน้าที่ ๒๕๖ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นใน๗. โพธิปักขิยวรรค
- สัญโญชนาสูตรข้อ ๑๐๖๓ · บรรทัด ๖๑๔๑
- อนุสยสูตรข้อ ๑๐๖๔ · บรรทัด ๖๑๔๙
- อาสวักขยสูตรข้อ ๑๐๖๖ · บรรทัด ๖๑๖๓
- ผลสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๐๖๘ · บรรทัด ๖๑๗๕
- ผลสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๐๖๙ · บรรทัด ๖๑๘๒
- รุกขสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๐๗๐ · บรรทัด ๖๑๙๔
- รุกขสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๐๗๓ · บรรทัด ๖๒๐๗
- รุกขสูตร ที่ ๓ข้อ ๑๐๗๖ · บรรทัด ๖๒๒๑
- รุกขสูตร ที่ ๔ข้อ ๑๐๗๙ · บรรทัด ๖๒๓๕
- ๘. คังคาทิเปยยาลข้อ ๑๐๘๒ · บรรทัด ๖๒๕๘
- สัมมัปปธานสังยุตต์ข้อ ๑๐๙๐ · บรรทัด ๖๓๐๖
- พลสังยุตต์ข้อ ๑๐๙๙ · บรรทัด ๖๓๗๐