อโยคุฬสูตร
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๑๒๐๘ · บรรทัด ๗๐๒๘
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๓. อโยคุฬวคฺค
๒. อโยคุฬสุตฺตวณฺณนา
ตติยวคฺคสฺส ทุติเย อิมินา จาตุมหาภูติเกนาติ อิมินา จตุมหาภูตมเยน เอวํ ภาริเกน ครุเกน สมาเนนาปิ. โอมาตีติ ปโหติ ๒- สกฺโกติ, อิทํ เตปิฏเก พุทฺธวจเน อสมฺภินฺนปทํ. กายมฺปิ จิตฺเต สมาทหตีติ ๓- กายํ คเหตฺวา จิตฺเต อาโรเปติ, จิตฺตสนฺนิสฺสิตํ กโรติ, จิตฺตคติยา เปเสติ. จิตฺตํ นาม มหคฺคตจิตฺตํ, จิตฺตคติคมนํ ลหุกํ โหติ. จิตฺตมฺปิ กาเย สมาทหตีติ ๓- จิตฺตํ คเหตฺวา กาเย อาโรเปติ, กายสนฺนิสฺสิตํ กโรติ, กายคติยา เปเสติ, กาโย นาม กรชกาโย, กายคติคมนํ ๔- ทนฺธํ โหติ. สุขสญฺญญฺจ ลหุสญฺญญฺจาติ อภิญฺญา จิตฺตสหชาตสญฺญา. สา หิ สนฺตสุขสมนฺนาคตตฺตา สุขสญฺญา นาม โหติ. กิเลสทนฺธายิตตฺตสฺส จ อภาวา ลหุสญฺญา นาม.
อโยคุโฬ ทิวสํ สนฺตตฺโต ๕- ลหุตโร เจว โหตีติ โส หิ ทฺวีหิ ตีหิ ชเนหิ อุกฺขิปิตฺวา กมฺมารุทฺธเน อุกฺขิตฺโตปิ ๖- ทิวสํ ปจมาโน วิวรานุปวิฏฺเฐน ๗- เตเชน เจว วาเยน จ วาโยสหคโต จ อุสฺมาสหคโต จ เตโชสหคโต จ หุตฺวา เอวํ ลหุโก โหติ, ยถา นํ กมฺมาโร มหาสณฺฑาเสน คเหตฺวา เอกโต สมฺปริวตฺเตติ ๘- อุกฺขิปติ พหิ นีหรติ. เอวํ ปน มุทุ จ โหติ กมฺมนิโย จ, ยถา นํ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. กถิตา ๒ ก. อภิชานาตีติ อุสฺสหติ ปโหติ ๓ ฉ.ม. สโมทหตีติ
@๔ ม. กรชกายคติคมนํ ๕ สี. ทิวสสนฺตตฺโต ๖ ฉ.ม. ปกฺขิตฺโตปิ
@๗ ก. จิรานุปฺปจิตฺเตน ๘ ฉ.ม. เอกโต ปริวตฺเตติ โส ขณฺฑํ ขณฺฑํ วิจฺฉินฺทติ, กูเฏน หนนฺโต ทีฆจตุรสฺสาทิเภทํ กโรติ. อิมสฺมึ สุตฺเต วิกุพฺพนิทฺธิ กถิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด