ตัณหักขยสูตร
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๑๒๗๘ · บรรทัด ๗๓๘๔
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๒๗๘] สาวัตถีนิทาน. ณ ที่นั้นแล ท่านพระอนุรุทธะเรียกภิกษุทั้งหลายมาแล้วได้ กล่าวว่า ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย สติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้ อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นตัณหา สติปัฏฐาน ๔ เป็นไฉน? ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมพิจารณา เห็นกายในกายอยู่ ... ย่อมพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาอยู่ ... ย่อมพิจารณาเห็นจิตในจิตอยู่ ... ย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรมอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ พึงกำจัดอภิชฌาและ โทมนัสในโลกเสียได้ ดูกรท่านผู้มีอายุทั้งหลาย สติปัฏฐาน ๔ เหล่านี้แล อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นตัณหา. จบ สูตรที่ ๗ สลฬาคารสูตร ภิกษุผู้เจริญสติปัฏฐานไม่ลาสิกขา
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๙ ข้อ ๑๒๗๘ หน้าที่ ๓๐๗ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นใน๑. รโหคตวรรค
- รโหคตสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๒๕๓ · บรรทัด ๗๒๔๗
- รโหคตสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๒๖๓ · บรรทัด ๗๓๐๖
- สุตนุสูตรข้อ ๑๒๗๐ · บรรทัด ๗๓๓๒
- กัณฏกีสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๒๗๒ · บรรทัด ๗๓๔๘
- กัณฏกีสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๒๗๔ · บรรทัด ๗๓๖๒
- กัณฏกีสูตร ที่ ๓ข้อ ๑๒๗๖ · บรรทัด ๗๓๗๒
- สลฬาคารสูตรข้อ ๑๒๗๙ · บรรทัด ๗๓๙๔
- อัมพปาลิสูตรข้อ ๑๒๘๑ · บรรทัด ๗๔๒๐
- คิลานสูตรข้อ ๑๒๘๓ · บรรทัด ๗๔๓๖