วิคคาหิกกถาสูตร

[๑๖๖๒] มา ภิกฺขเว วิคฺคาหิกกถํ กเถุํ ๒ น ตฺวํ อิมํ ธมฺมวินยํ อาชานาสิ อหํ อิมํ ธมฺมวินยํ อาชานามิ กึ ตฺวํ อิมํ ธมฺมวินยํ อาชานิสฺสสิ มิจฺฉาปฏิปนฺโน ตฺวมสิ อหมสฺมิ สมฺมาปฏิปนฺโน ปุเร วจนียํ ปจฺฉา อวจ ปจฺฉา วจนียํ ปุเร อวจ สหิตํ เม อสหิตนฺเต อาจิณฺณนฺเต ๓ วิปราวตฺตํ อาโรปิโต เต วาโท ปรวาทปฺปโมกฺขาย ๔ นิคฺคหิโตสิ นิพฺเพเธหิ วา สเจ ปโหสีติ ฯ ตํ กิสฺส เหตุ ฯ เนสา ภิกฺขเว กถา อตฺถสญฺหิตา นาทิพฺรหฺมจริยกา น นิพฺพิทาย น วิราคาย น นิโรธาย น อุปสมาย น อภิญฺญาย น สมฺโพธาย น นิพฺพานาย สํวตฺตติ ฯ กเถนฺตา จ โข ตุเมฺห ภิกฺขเว อิทํ ทุกฺขนฺติ กเถยฺยาถ อยํ ทุกฺขสมุทโยติ #๑ ยุ. สํวตฺตนฺติ ฯ ๒ ม. ยุ. กเถยฺยาถ ฯ ๓ ม. อธิจิณฺณํ เต ... ฯ #๔ ม. ยุ. จรวาทปฺปโมกฺขาย ฯ กเถยฺยาถ อยํ ทุกฺขนิโรโธติ กเถยฺยาถ อยํ ทุกฺขนิโรธคามินี ปฏิปทาติ ฯเปฯ โยโค กรณีโยติ ฯ