วาลสูตร

๕. วาลสุตฺตวณฺณนา

ปญฺจเม สณฺฐาคาเรติ สิปฺปุคฺคณฺหนสาลายํ. อุปาสนํ กโรนฺเตติ กณฺฑขิปนสิปฺปํ ๑- กโรนฺเต. อสนํ อติปาเตนฺเตติ กณฺฑํ อติกฺกเมนฺเต. โปงฺขานุโปงฺขนฺติ เอกํ กณฺฑํ ขิปิตฺวา ๒- ยถา อปรนฺตสฺส วิชฺฌติ อปรํ โปงฺขํ นาม ทุติยสฺส โปงฺขํ, ปุน อปรํ อนุโปงฺขํ พหุ ปุน อปรํ ตสฺส โปงฺขนฺติ ๒- เอวํ อติปาเตนฺเต อทฺทส. ยตฺร หิ นามาติ เย นาม. ทุรภิสมฺภวตรนฺติ ทุกฺกรตรํ. สตฺตธา ๓- ภินฺนสฺส วาลสฺส โกฏิยา โกฏึ ปฏิวิชฺเฌยฺยาติ เอกํ วาลํ สตฺตธา ภินฺทิตฺวา ตสฺส เอกํ เภทํ คเหตฺวา วาตึ คณมชฺเฌ พนฺธิตฺวา อปรํ เภทํ กณฺฑสฺส อคฺคโกฏิยํ พนฺธิตฺวา อุสภมตฺเต ๔- ฐิโต กณฺฑพทฺธาย โกฏิยา ตํ วาติ คณพทฺธโกฏึ ปฏิวิชฺเฌยฺยาติ อตฺโถ. ตสฺมาติ ยสฺมา เอวํ ทุปฺปฏิวิชฺฌานิ จตฺตาริ สจฺจานิ, ตสฺมา.