อาคันตุกาคารสูตร
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๒๙๐ · บรรทัด ๑๗๗๕
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๑๑-๑๒. อาคนฺตุกสุตฺตาทิวณฺณนา
[๑๕๙-๑๖๐] อาคนฺตุกาคารนฺติ ปุญฺญตฺถิเกหิ นครมชฺเฌ กตํ อาคนฺตุกฆรํ, ยตฺถ ราชราชมหามตฺเตหิปิ สกฺกา โหติ นิวาสํ อุปคนฺตุํ. อภิญฺญา ปริญฺเญยฺยาติ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ยเถว หิ เตสํ ปุรตฺถิมทิสาทีหิ อาคตานํ ขตฺติยาทีนํ วาโส อาคนฺตุกาคาเร อิชฺฌติ, เอวํ อิเมสํ อภิญฺญา ปริญฺเญยฺยาติอาทีนํ ธมฺมานํ อภิญฺญา ปริชานนาทีหิ สหวิปสฺสนสฺส อริยมคฺคสฺส ภาวนาย อิชฺฌนฺติ, เตเนตํ วุตฺตํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด