ตัณหาสูตร ที่ ๒

ติสฺโส อิมา ภิกฺขเว ตณฺหา ๑ ฯเปฯ

อิมาสํ โข ภิกฺขเว ติสฺสนฺนํ ตณฺหานํ อภิญฺญาย ปริญฺญาย ปริกฺขยาย ปหานาย ฯเปฯ ราควินยปริโยสานํ โทสวินยปริโยสานํ โมหวินยปริโยสานํ ฯเปฯ อมโตคธํ อมตปรายนํ อมตปริโยสานํ ฯเปฯ นิพฺพานนินฺนํ นิพฺพานโปณํ นิพฺพานปพฺภารํ ฯ อิมาสํ โข ภิกฺขเว ติสฺสนฺนํ ตณฺหานํ ๒ อภิญฺญาย ปริญฺญาย ปริกฺขยาย ปหานาย ฯเปฯ อยํ อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค ภาเวตพฺโพติ ฯ เอสนาวคฺโค นิฏฺฐิโต ฯ ตสฺสุทฺทานํ เอสนา วิธา อาสโว ทุกฺขตา จ ติสฺโส ขิลา มลํ นิโฆ จ เวทนา ทุเวน ตณฺหาเยน จาติ ๓ ฯ _____________ #๑ ม. ยุ. ตสินา ฯ ๒ ม. ยุ. ตสินานํ ฯ ๓ ม. ยุ. เทฺว ตณฺหา ตสินาย จาติ ฯ โอฆวคฺโค เตรสโม