ภิกขุสูตร
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๓๙๐ · บรรทัด ๒๓๑๙
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๕. ภิกฺขุสุตฺตวณฺณนา
[๑๘๖]
ปญฺจเม โพธาย สํวตฺตนฺตีติ พุชฺฌนตฺถาย สํวตฺตนฺตีติ. กึ พุชฺฌนตฺถาย? มคฺเคน อสงฺขตํ นิพฺพานํ, ปจฺจเวกฺขณาย กตกิจฺจตํ, มคฺเคน
@เชิงอรรถ: ๑ สี.,ก. จรนฺตํ จรตีติ วา กิเลสนิทฺทาโต ปพุชฺฌนตฺถาย, ผเลน ปพุชฺฌนภาวตฺถายาติปิ วุตฺตํ โหติ. เตเนเวตฺถ นิพฺพานสจฺฉิกิริยา กิเลสปฺปหานํ ปจฺจเวกฺขณาติ สพฺพํ ทสฺสิตํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด