สิกขาบทที่ ๖ เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร

{๒๙๔} ฉฏฺฐสิกฺขาปเท ฯ เทถาวุโส ภตฺตนฺติ เอตฺถ ตํ กิร ภตฺตํ อภิหฏํ อโหสิ ตสฺมา เอวมาหํสุ ฯ อนภิหเฏ ปน เอวํ วตฺตุํ น ลพฺภติ ปยุตฺตวาจา โหติ ฯ {๒๙๕} เตนหิ ภิกฺขเว ปฏิคฺคเหตฺวา นิกฺขิปถาติ อิทํ ปน ภควา กุลสฺส สทฺธานุรกฺขณตฺถาย อาห ฯ ยทิ หิ ภควา ภาเชตฺวา ขาทถาติ วเทยฺย มนุสฺสานํ ปสาทญฺญถตฺตํ สิยา ฯ อุสฺสาทยิตฺถาติ ปฏิหรียิตฺถ ฯ ฆรํเยว นํ คเหตฺวา อคมํสูติ วุตฺตํ โหติ ฯ {๒๙๘} สนฺตํ ภิกฺขุนฺติ เอตฺถ กิตฺตาวตา สนฺโต โหติ กิตฺตาวตา อสนฺโต ฯ อนฺโตวิหาเร ยตฺถํ ฐิตสฺส กุลานิ ปยิรุปาสนจิตฺตํ อุปฺปนฺนํ โหติ ตโต ปฏฺฐาย ยํ ปสฺเส วา อภิมุเข วา ปสฺสติ ยสฺส สกฺกา โหติ ปกติวจเนน อาโรเจตุํ อยํ สนฺโต นาม ฯ อิโตจีโตจ ปริเยสิตฺวา อาโรจนกิจฺจํ ปน นตฺถิ ฯ โย หิ เอวํ ปริเยสิตพฺโพ โส อสนฺโตเยว ฯ อปิจ อนฺโตอุปจารสีมายํ ภิกฺขุํ ทิสฺวา อาปุจฺฉิสฺสามีติ คนฺตฺวา ตตฺถ ยํ ปสฺสติ โส อาปุจฺฉิตพฺโพ ฯ โน เจ ปสฺสติ อสนฺตํ ภิกฺขุํ อนาปุจฺฉา ปวิฏฺโฐ นาม โหติ ฯ {๓๐๒} อนฺตรารามนฺติ อนฺโตคาเม วิหาโร โหติ ตํ คจฺฉติ ฯ ภตฺติยฆรนฺติ นิมนฺติตฆรํ วา สลากภตฺตาทิทายกานํ วา ฆรํ ฯ อาปทาสูติ ชีวิตพฺรหฺมจริยนฺตราเยสุ สติ คนฺตุํ วฏฺฏติ ฯ เสสเมตฺถ อุตฺตานเมว ฯ กฐินสมุฏฺฐานํ กายวาจโต กายวาจาจิตฺตโต จ สมุฏฺฐาติ กิริยากิริยํ โนสญฺญาวิโมกฺขํ อจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ

จาริตฺตสิกฺขาปทํ ฉฏฺฐํ ฯ