สิกขาบทที่ ๖ เรื่องพระฉัพพัคคีย์
ว่าด้วย การโจทด้วยอาบัติไม่มีมูล
เล่มที่ ๒ · ข้อ ๗๐๓ · บรรทัด ๑๓๖๓๘
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๗๐๓] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ อนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์โจทภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสส ไม่มีมูล บรรดาภิกษุที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉนพระฉัพพัคคีย์จึง ได้โจทภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูลเล่า แล้วกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค. ทรงสอบถาม พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามพระฉัพพัคคีย์ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่า พวกเธอโจท ภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล จริงหรือ? พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า. ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรโมฆบุรุษทั้งหลาย ไฉน พวกเธอจึงได้โจท ภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูลเล่า การกระทำของพวกเธอนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใส ของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส หรือเพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ... ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:- พระบัญญัติ ๑๒๕. ๖. อนึ่ง ภิกษุใด กำจัดซึ่งภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสสหามูลมิได้ เป็น ปาจิตตีย์. เรื่องพระฉัพพัคคีย์ จบ. สิกขาบทวิภังค์
[๗๐๔] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ... บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ ที่ทรงประสงค์ในอรรถนี้. บทว่า ซึ่งภิกษุ คือ ซึ่งภิกษุอื่น. ที่ชื่อว่า หามูลมิได้ คือ ไม่ได้เห็น ไม่ได้ยิน ไม่ได้รังเกียจ. บทว่า ด้วยอาบัติสังฆาทิเสส คือ ด้วยอาบัติสังฆาทิเสส ๑๓ สิกขาบท สิกขาบทใด สิกขาบทหนึ่ง. บทว่า กำจัด คือ โจทเองก็ดี ให้ผู้อื่นโจทก็ดี ต้องอาบัติปาจิตตีย์. บทภาชนีย์ ติกะปาจิตตีย์
[๗๐๕] อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน โจทด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล ต้อง อาบัติปาจิตตีย์. อุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัย โจทด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล ต้องอาบัติปาจิตตีย์. อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน โจทด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์. ปัญจกะทุกกฏ ภิกษุโจทด้วยอาจารวิบัติก็ดี ด้วยทิฏฐิวิบัติก็ดี ต้องอาบัติทุกกฏ. ภิกษุโจทอนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ. อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน โจท ต้องอาบัติทุกกฏ. อนุปสัมบัน ภิกษุมีความสงสัย โจท ต้องอาบัติทุกกฏ. อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน โจท ต้องอาบัติทุกกฏ. อนาปัตติวาร
[๗๐๖] ภิกษุสำคัญว่ามีมูล โจทเองก็ดี ให้ผู้อื่นโจทก็ดี ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุ อาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล. สหธรรมิกวรรค สิกขาบทที่ ๖ จบ. ๘. สหธรรมิกวรรค สิกขาบทที่ ๗ เรื่องพระฉัพพัคคีย์
ฉบับหลวง เล่มที่ ๒ ข้อ ๗๐๓ หน้าที่ ๕๘๖ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นในปาจิตตีย์ วรรคที่ ๘ สหธรรมิกวรรค
- สิกขาบทที่ ๑ เรื่องพระฉันนะว่าด้วย การว่ากล่าวโดยถูกธรรมข้อ ๖๘๐ · บรรทัด ๑๓๓๓๙
- สิกขาบทที่ ๒ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ว่าด้วย การก่นสิกขาบทข้อ ๖๘๕ · บรรทัด ๑๓๔๐๘
- สิกขาบทที่ ๓ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ว่าด้วย การแสร้งทำหลงข้อ ๖๘๙ · บรรทัด ๑๓๔๗๐
- สิกขาบทที่ ๔ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ว่าด้วย การให้ประหารข้อ ๖๙๕ · บรรทัด ๑๓๕๔๔
- สิกขาบทที่ ๕ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ว่าด้วย การเงื้อหอกคือฝ่ามือข้อ ๖๙๙ · บรรทัด ๑๓๕๙๐
- สิกขาบทที่ ๗ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ว่าด้วย การแกล้งก่อความรำคาญข้อ ๗๐๗ · บรรทัด ๑๓๖๘๓
- สิกขาบทที่ ๘ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ว่าด้วย การแอบฟังข้อ ๗๑๑ · บรรทัด ๑๓๗๓๗
- สิกขาบทที่ ๙ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ว่าด้วย การคัดค้านกรรมข้อ ๗๑๕ · บรรทัด ๑๓๗๙๗
- สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ว่าด้วย การไม่ให้ฉันทะข้อ ๗๑๙ · บรรทัด ๑๓๘๔๘
- สิกขาบทที่ ๑๑ เรื่องพระทัพพมัลลบุตรว่าด้วย เรื่องท่านพระทัพพมัลลบุตรข้อ ๗๒๓ · บรรทัด ๑๓๙๐๒
- สิกขาบทที่ ๑๒ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ว่าด้วย การน้อมลาภสงฆ์ · หัวข้อประจำเรื่องข้อ ๗๒๗ · บรรทัด ๑๓๙๖๖