สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุชาวรัฐอาฬวี

{๑๔๐} ทสมสิกฺขาปเท ฯ ชานํ สปฺปาณกนฺติ สปฺปาณกํ เอตนฺติ ยถา วา ตถา วา ชานนฺโต ฯ สิญฺเจยฺย วา สิญฺจาเปยฺย วาติ เตน อุทเกน สยํ วา สิญฺเจยฺย อญฺญํ วา อาณาเปตฺวา สิญฺจาเปยฺย ฯ ปาลิยํ ปน สิญฺเจยฺยาติ สยํ สิญฺจตีติ อีทิสานํ วจนานํ อตฺโถ ปุพฺเพ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺโพ ฯ ตตฺถ ธารํ อวิจฺฉินฺทิตฺวา สิญฺจนฺตสฺส เอกสฺมึ อุทกฆเฏ เอกาว อาปตฺติ ฯ เอส นโย สพฺพภาชเนสุ ฯ ธารํ วิจฺฉินฺทนฺตสฺส ปน ปโยเค ปโยเค อาปตฺติ ฯ มาติกํ สมฺมุขํ กโรติ ทิวสํปิ สนฺทตุ เอกาว อาปตฺติ ฯ สเจ ตตฺถ ตตฺถ พนฺธิตฺวา อญฺญโต อญฺญโต เนติ ปโยเค ปโยเค อาปตฺติ ฯ สกฏภารมตฺตญฺเจปิ ติณํ เอกปฺปโยเคน อุทเก ปกฺขิปติ เอกาว อาปตฺติ ฯ เอเกกํ ติณํ วา ปณฺณํ วา ปกฺขิปนฺตสฺส ปโยเค ปโยเค อาปตฺติ ฯ มตฺติกายปิ อญฺเญสุปิ กฏฺฐกทฺทมโคมยาทีสุ เอเสว นโย ฯ อิทํ ปน มหาอุทกํ สนฺธาย น วุตฺตํ ฯ ยํ ติเณ วา มตฺติกาย วา ปกฺขิตฺตาย ปริยาทานํ คจฺฉติ อาวิลํ วา โหติ ยตฺถ ปาณกา มรนฺติ ตาทิสํ อุทกํ สนฺธาย วุตฺตนฺติ เวทิตพฺพํ ฯ เสสเมตฺถ อุตฺตานเมวาติ ฯ ติสมุฏฺฐานํ กายจิตฺตโต วาจาจิตฺตโต กายวาจาจิตฺตโต จ สมุฏฺฐาติ กิริยา สญฺญาวิโมกฺขํ สจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ

สปฺปาณกสิกฺขาปทํ ทสมํ

สมตฺโต วณฺณนากฺกเมน เสนาสนวคฺโค ทุติโย ฯ