ปิฏฺฐขาทนีเย สตฺตนฺนํ ธญฺญานํ ธญฺญานุโลมานํ อปรนฺนานญฺจ ปิฏฺฐํ ปนสปิฏฺฐํ ลพุชปิฏฺฐํ อมฺพาตกปิฏฺฐํ สาลปิฏฺฐํ โธตกตาลปิฏฺฐํ จ ขีรวลฺลีปิฏฺฐญฺจาติ เอวมาทีนิ เตสุ เตสุ ชนปเทสุ ปกติอาหารวเสน มนุสฺสานํ ขาทนียตฺถํ โภชนียตฺถํ จ ผรณกานิ ปิฏฺฐานิ ยาวกาลิกานิ ฯ อโธตกตาลปิฏฺฐํ ขีรวลฺลีปิฏฺฐํ อสฺสคนฺธาทิปิฏฺฐานิ ยาวชีวิกานิ ฯ เตสํ ปาลิยํ กาสาเวหิ จ มูลผเลหิ จ สงฺคโห เวทิตพฺโพ ฯ นิยฺยาสขาทนีเย เอโก อุจฺฉุนิยฺยาโส สตฺตาหกาลิโก ฯ เสสา อนุชานามิ ภิกฺขเว ชตูนิ เภสชฺชานิ หึคุ หึคุชตุ หึคุสิปาฏิกา ตกฺกํ ตกฺกปตฺติ ตกฺกปณฺณิ ๓- สชฺชุลสํ ยานิ วา ปนญฺญานิปิ

@หิงฺคุชตุํ หิงฺคุสิปาติกํ ตกํ ตกปตฺตึ ตกปณฺณินฺติ ทิสฺสติ. อตฺถิ ชตูนิ เภสชฺชานีติ ๑- เอวํ ปาลิยํ วุตฺตนิยฺยาสา ยาวชีวิกา ฯ ตตฺถ เยวาปนกวเสน สงฺคหิตานํ กณฺณิการนิยฺยาโส อมฺพนิยฺยาโสติ เอวํ นามวเสน น สกฺกา ปริยนฺตํ ทสฺเสตุํ ฯ

เอวํ อิเมสุ มูลขาทนียาทีสุ ยงฺกิญฺจิ ยาวกาลิกํ สพฺพํปิ อิมสฺมึ อตฺเถ อวเสสํ ขาทนียํ นามาติ สงฺคหิตํ ฯ โภชนียํ นาม ปญฺจ โภชนานีติอาทิมฺหิ ยํ วตฺตพฺพํ ตํ วุตฺตเมว ฯ ขาทิสฺสามิ ภุญฺชิสฺสามีติ ปฏิคฺคณฺหาติ อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสาติ โย ภิกฺขุ วิกาเล เอตํ ขาทนียํ โภชนียํ จ ปฏิคฺคณฺหาติ ตสฺส ปฏิคฺคหเณ ตาว อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ เสสเมตฺถ อุตฺตานเมว ฯ

เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒๑๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทที่ ๗ เรื่องพระสัตตรสวัคคีย์”