สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องพระฉัพพัคคีย์

{๖๕๗} เตน สมเยนาติ ปริณตสิกฺขาปทํ ฯ ตตฺถ ปูคสฺสาติ สมูหสฺส ฯ ธมฺมคณสฺสาติ อตฺโถ ฯ ปฏิยตฺตนฺติ ปฏิยาทิตํ ฯ พหู สงฺฆสฺส ภตฺตาติ สงฺฆสฺส พหูนิ ภตฺตานิ อเนกานิ ลาภมุขานิ น สงฺฆสฺส เกนจิ ปริหานีติ ทีเปนฺติ ฯ โอโณเชถาติ เทถ ฯ กึ ปเนวํ วตฺตุํ วฏฺฏติ ฯ กสฺมา น วฏฺฏตีติ ฯ อยํ หิ อภิหฏภิกฺขา อภิหริตฺวา เอกสฺมึ โอกาเส สงฺฆสฺสตฺถาย ปฏิยตฺตา ฯ อภิหฏปฏิยตฺเต จ อุทฺทิสฺส ฐปิตภาเค จ ปยุตฺตวาจา นาม นตฺถิ ฯ

{๖๕๘} สงฺฆิกนฺติ สงฺฆสฺส สนฺตกํ ฯ โส หิ สงฺฆสฺส ปริณตตฺตา หตฺถํ อนารุฬฺโหปิ เอเกน ปริยาเยน สงฺฆสฺส สนฺตโก โหติ ฯ ปทภาชเน ปน สงฺฆิกํ นาม สงฺฆสฺส ทินฺนํ โหติ ปริจฺจตฺตนฺติ เอวํ อตฺถุทฺธารวเสน นิปฺปริยายโตว สงฺฆิกํ ทสฺสิตํ ฯ ลาภนฺติ ลภิตพฺพวตฺถุํ อาห ฯ เตเนวสฺส นิทฺเทเส จีวรํปีติ อาทิ วุตฺตํ ฯ ปริณตนฺติ สงฺฆสฺส ทินฺนํ สงฺฆสฺส โปณํ สงฺฆสฺส ปพฺภารํ หุตฺวา ฐิตํ ฯ เยน ปน การเณน โส ปริณโต โหติ ตํ ทสฺเสตุํ ทสฺสาม กริสฺสามาติ วาจา ภินฺนา โหตีติ ปทภาชนํ วุตฺตํ ฯ {๖๕๙} ปโยเค ทุกฺกฏนฺติ ปริณตลาภสฺส อตฺตโน ปริณามิตปฺปโยเค ทุกฺกฏํ ฯ ปฏิลาเภน ตสฺมึ หตฺถํ อารุฬฺเห นิสฺสคฺคิยํ ฯ สเจ ปน สงฺฆสฺส ทินฺนํ โหติ ตํ คเหตุํ น วฏฺฏติ สงฺฆสฺเสว ทาตพฺพํ ฯ โย หิ อารามิเกหิ สทฺธึ เอกโต ขาทติ ตํ ภณฺฑํ อคฺฆาเปตฺวา กาเรตพฺโพ ฯ ปริณตํ ปน สหธมฺมิกานํ วา คิหีนํ วา อนฺตมโส มาตุสนฺตกํปิ อิทํ มยฺหํ เทหีติ สงฺฆสฺส ปริณตภาวํ ญตฺวา อตฺตโน ปริณาเมตฺวา คณฺหนฺตสฺส นิสฺสคฺคิยํ ปาจิตฺตยํ ฯ อิมสฺส ภิกฺขุโน เทหีติ เอวํ อญฺญสฺส ปริณาเมนฺตสฺส สุทฺธิกปาจิตฺติยํ ฯ เอกํ ปตฺตํ วา จีวรํ วา อตฺตโน เอกํ อญฺญสฺส ปริณาเมติ นิสฺสคฺคิยํ ปาจิตฺติยญฺเจว สุทฺธิกปาจิตฺติยญฺจ ฯ เอเสว นโย พหูสุ ฯ วุตฺตมฺปิ เจตํ

นิสฺสคฺคิเยน อาปตฺตึ ขุทฺทเก ปาจิตฺติยํ

อาปชฺเชยฺย เอกโต ปญฺหาเมสา กุสเลหิ จินฺติตาติ ๑- ฯ

เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒๘๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องพระฉัพพัคคีย์”