สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องพระฉัพพัคคีย์

{657} Tena samayenāti pariṇatasikkhāpadaṃ. Tattha pūgassāti samūhassa. Dhammagaṇassāti attho. Paṭiyattanti paṭiyāditaṃ. Bahū saṅghassa bhattāti saṅghassa bahūni bhattāni anekāni lābhamukhāni na saṅghassa kenaci parihānīti dīpenti. Oṇojethāti detha. Kiṃ panevaṃ vattuṃ vaṭṭati. Kasmā na vaṭṭatīti. Ayaṃ hi abhihaṭabhikkhā abhiharitvā ekasmiṃ okāse saṅghassatthāya paṭiyattā. Abhihaṭapaṭiyatte ca uddissa ṭhapitabhāge ca payuttavācā nāma natthi.

{658} Saṅghikanti saṅghassa santakaṃ. So hi saṅghassa pariṇatattā hatthaṃ anāruḷhopi ekena pariyāyena saṅghassa santako hoti. Padabhājane pana saṅghikaṃ nāma saṅghassa dinnaṃ hoti pariccattanti evaṃ atthuddhāravasena nippariyāyatova saṅghikaṃ dassitaṃ. Lābhanti labhitabbavatthuṃ āha. Tenevassa niddese cīvaraṃpīti ādi vuttaṃ. Pariṇatanti Saṅghassa dinnaṃ saṅghassa poṇaṃ saṅghassa pabbhāraṃ hutvā ṭhitaṃ. Yena pana kāraṇena so pariṇato hoti taṃ dassetuṃ dassāma karissāmāti vācā bhinnā hotīti padabhājanaṃ vuttaṃ. {659} Payoge dukkaṭanti pariṇatalābhassa attano pariṇāmitappayoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena tasmiṃ hatthaṃ āruḷhe nissaggiyaṃ. Sace pana saṅghassa dinnaṃ hoti taṃ gahetuṃ na vaṭṭati saṅghasseva dātabbaṃ. Yo hi ārāmikehi saddhiṃ ekato khādati taṃ bhaṇḍaṃ agghāpetvā kāretabbo. Pariṇataṃ pana sahadhammikānaṃ vā gihīnaṃ vā antamaso mātusantakaṃpi idaṃ mayhaṃ dehīti saṅghassa pariṇatabhāvaṃ ñatvā attano pariṇāmetvā gaṇhantassa nissaggiyaṃ pācittayaṃ. Imassa bhikkhuno dehīti evaṃ aññassa pariṇāmentassa suddhikapācittiyaṃ. Ekaṃ pattaṃ vā cīvaraṃ vā attano ekaṃ aññassa pariṇāmeti nissaggiyaṃ pācittiyañceva suddhikapācittiyañca. Eseva nayo bahūsu. Vuttampi cetaṃ

nissaggiyena āpattiṃ khuddake pācittiyaṃ

āpajjeyya ekato pañhāmesā kusalehi cintitāti 1-.

เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องพระฉัพพัคคีย์”