สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องพระฉัพพัคคีย์

{657} Tena samayenāti pariṇatasikkhāpadaṃ. Tattha pūgassāti samūhassa. Dhammagaṇassāti attho. Paṭiyattanti paṭiyāditaṃ. Bahū saṅghassa bhattāti saṅghassa bahūni bhattāni anekāni lābhamukhāni na saṅghassa kenaci parihānīti dīpenti. Oṇojethāti detha. Kiṃ panevaṃ vattuṃ vaṭṭati. Kasmā na vaṭṭatīti. Ayaṃ hi abhihaṭabhikkhā abhiharitvā ekasmiṃ okāse saṅghassatthāya paṭiyattā. Abhihaṭapaṭiyatte ca uddissa ṭhapitabhāge ca payuttavācā nāma natthi.

{658} Saṅghikanti saṅghassa santakaṃ. So hi saṅghassa pariṇatattā hatthaṃ anāruḷhopi ekena pariyāyena saṅghassa santako hoti. Padabhājane pana saṅghikaṃ nāma saṅghassa dinnaṃ hoti pariccattanti evaṃ atthuddhāravasena nippariyāyatova saṅghikaṃ dassitaṃ. Lābhanti labhitabbavatthuṃ āha. Tenevassa niddese cīvaraṃpīti ādi vuttaṃ. Pariṇatanti Saṅghassa dinnaṃ saṅghassa poṇaṃ saṅghassa pabbhāraṃ hutvā ṭhitaṃ. Yena pana kāraṇena so pariṇato hoti taṃ dassetuṃ dassāma karissāmāti vācā bhinnā hotīti padabhājanaṃ vuttaṃ. {659} Payoge dukkaṭanti pariṇatalābhassa attano pariṇāmitappayoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena tasmiṃ hatthaṃ āruḷhe nissaggiyaṃ. Sace pana saṅghassa dinnaṃ hoti taṃ gahetuṃ na vaṭṭati saṅghasseva dātabbaṃ. Yo hi ārāmikehi saddhiṃ ekato khādati taṃ bhaṇḍaṃ agghāpetvā kāretabbo. Pariṇataṃ pana sahadhammikānaṃ vā gihīnaṃ vā antamaso mātusantakaṃpi idaṃ mayhaṃ dehīti saṅghassa pariṇatabhāvaṃ ñatvā attano pariṇāmetvā gaṇhantassa nissaggiyaṃ pācittayaṃ. Imassa bhikkhuno dehīti evaṃ aññassa pariṇāmentassa suddhikapācittiyaṃ. Ekaṃ pattaṃ vā cīvaraṃ vā attano ekaṃ aññassa pariṇāmeti nissaggiyaṃ pācittiyañceva suddhikapācittiyañca. Eseva nayo bahūsu. Vuttampi cetaṃ

nissaggiyena āpattiṃ khuddake pācittiyaṃ

āpajjeyya ekato pañhāmesā kusalehi cintitāti 1-.

Ayaṃ hi pariṇāmanaṃ sandhāya vuttā. Yopi vassikasāṭikasamaye mātugharepi saṅghassa pariṇataṃ vassikasāṭikaṃ ñatvā attano pariṇāmeti nissaggiyaṃ parassa pariṇāmeti suddhikapācittiyaṃ. Manussā saṅghabhattaṃ karissāmāti sappitelādīni āharanti. Gilāno cepi bhikkhu saṅghassa pariṇatabhāvaṃ ñatvā kiñci yācati nissaggiyaṃ pācittiyameva. Sace pana so tumhākaṃ sappiādīni ābhaṭāni atthīti pucchitvā āma atthīti vutte mayhaṃpi dethāti vadati vaṭṭati. Athāpi naṃ kukkuccāyanti upāsakā vadanti

@Footnote: 1. vi. parivāra. 8/531. Saṅghopi amhehi dinnameva labhati gaṇhatha bhanteti evaṃpi vaṭṭati.

{660} Saṅghassa pariṇataṃ aññasaṅghassāti ekasmiṃ vihāre saṅghassa pariṇataṃ aññaṃ vihāraṃ uddisitvā amukasmiṃ nāma vihāre saṅghassa dethāti pariṇāmeti. Cetiyassa vāti kiṃ saṅghassa dinnena cetiyassa pūjaṃ karothāti evaṃ cetiyassa vā pariṇāmeti. Cetiyassa pariṇatanti ettha niyametvā aññacetiyassa atthāya ropitamālāvacchato aññacetiyamhi pupphaṃpi āropetuṃ na vaṭṭati. Ekassa cetiyassa pana chattaṃ vā paṭākaṃ vā āropetvā ṭhitaṃ disvā sesakaṃ aññacetiyassa dāpetuṃ vaṭṭati. Puggalassa pariṇatanti antamaso sunakhassāpi pariṇataṃ imassa sunakhassa mā dehi etassa dehīti evaṃ aññapuggalassa pariṇāmeti dukkaṭaṃ. Sace pana dāyakā mayaṃ saṅghassa bhattaṃ dātukāmā cetiyapūjaṃ kātukāmā ekassa bhikkhuno parikkhāraṃ dātukāmā tumhākaṃ ruciyā dassāma bhaṇatha kattha demāti vadanti evaṃ vutte tena bhikkhunā yattha icchatha tattha dethāti vattabbā. Sace pana kevalaṃ kattha demāti pucchanti pāliyaṃ āgatanayeneva vattabbaṃ. Sesamettha uttānameva. Tisamuṭṭhānaṃ kāyacittato vācācittato kāyavācācittato ca samuṭṭhāti kiriyā saññāvimokkhaṃ sacittakaṃ lokavajjaṃ kāyakammaṃ vacīkammaṃ akusalacittaṃ tivedananti.

Samantapāsādikāya vinayasaṃvaṇṇanāya pariṇatasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Tiṃsakakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ.