tapantamādiccamivantalikkheti

imaṃ gāthaṃ uddisāpetvā cattāro māse sajjhāyi na ca paguṇaṃ kātumasakki. Tato naṃ thero abhabbo tvaṃ imasmiṃ sāsaneti vihārā nikkaḍḍhāpesi. So rodamāno dvārakoṭṭhake aṭṭhāsi.

Atha bhagavā buddhavineyyasatte olokento taṃ disvā vihāracārikañcaramāno viya tassa santikaṃ gantvā cūḷapanthaka kasmā rodasīti āha. So tamatthaṃ ārocesi. Athassa bhagavā suddhaṃ pilotikakhaṇḍaṃ datvā idaṃ rajoharaṇanti parimajjāhīti āha. So sādhūti sampaṭicchitvā attano nivāsanaṭṭhāne nisīditvā tassa ekamantaṃ parimajji. Taṃ parimajjitaṭṭhānaṃ kāḷakamahosi. So evaṃ parisuddhaṃpi nāma vatthaṃ imaṃ attabhāvaṃ nissāya kāḷakaṃ jātanti saṃvegaṃ Paṭilabhitvā vipassanaṃ ārabhi. Athassa bhagavā āraddhaviriyabhāvaṃ ñatvā adhicetasoti imaṃ obhāsagāthaṃ abhāsi. Thero gāthāpariyosāne arahattaṃ pāpuṇi. Tasmā thero pakatiyāva imaṃ gāthaṃ mamāyati. So taṃ imissā gāthāya mamāyanabhāvaṃ jānāpetuṃ taṃyeva bhaṇati aññañca antarantarā āharitvā bahuṃ buddhavacanaṃ. Tena vuttaṃ taññeva udānaṃ bhaṇati aññañca bahuṃ buddhavacananti 1-.

{156} Ekato upasampannāyāti bhikkhunīsaṅghe upasampannāya. Bhikkhusaṅghe pana upasampannaṃ ovadantassa pācittiyaṃ. Sesamettha uttānameva. Idaṃpi ca padasodhammasamuṭṭhānameva.

เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒๑๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทที่ ๒ เรื่องพระจูฬปันถกเถระ”